Danish Landrace Goose — буйная, цяжкая, але адносна стройная і высоканогая парода, выведзеная на аснове мясцовага дацкага пагалоўя шэрага гуся (Anser anser). Адна з найбліжэйшых да дзікага продка культурных парод гусей у Еўропе. Вага гусакоў 7,0–9,5 кг (ідэал 8,0–9,0 кг), гусак 6,0–8,0 кг (ідэал 6,5–7,5 кг). Даўжыня цела 850–1050 мм, размах крылаў 1600–1850 мм. Галава адносна невялікая, сухая, выцягнутая, з шырокім ілбом і плаўным пераходам да дзюбы без «шышкі». Дзюба сярэдняй даўжыні (62–78 мм), прамая, ярка-аранжавая. Вочы цёмна-карыя, амаль чорныя. Шыя доўгая (380–480 мм), умерана тоўстая, з лёгкім «лебядзіным» выгінам. Корпус доўгі, глыбокі, злёгку цыліндрычны, з шырокай акруглай грудзьдзю і амаль прамой спіной. Крылы доўгія, шчыльна прыціснутыя. Хвост сярэдняй даўжыні, злёгку прыўзняты, з 16–18 рулявымі пёрамі. Лапы высокія, плюсна 100–135 мм, ярка-аранжавыя. Аперэнне шчыльнае, падпух светла-шэры. Стандартныя афарбоўкі: шэрая (дзікая, з лускаватым малюнкам, цёмнай паласой па шыі, белым жыватом і надхвосцем), белая (цалкам беласнежная), пегая (белая з шэрымі адзнакамі). Адрозніваецца ад дзікага шэрага гуся большым памерам, доўгай высокай шыяй, масіўнай ярка-аранжавай дзюбай, высокай пастаноўкай ног і менш выяўленым ілбом. Дапушчальныя прапорцыі: даўжыня корпуса 2,1–2,3 разы даўжыню шыі, вышыня ў карку 450–550 мм. Дыскваліфікацыйныя заганы: кароткая тоўстая шыя, нізкая пастаноўка ног, гарбаты профіль галавы, чорная дзюба, слабае аперэнне.