Арабскі конь — адна з самых старажытных і чыстакроўных парод коней у свеце. Гэта конь сярэдняга росту (вышыня ў карку 142–155 см, ідэал 148–152 см), вагой 400–500 кг, з выключна сухой канстытуцыяй, ярка выяўленым усходнім тыпам і высокай пароднасцю. Целасклад гарманічны, квадратнага фармату (даўжыня корпуса 140–148 см прыблізна роўная вышыні ў карку), з вельмі сухімі тканкамі, выяўленым рэльефам мускулатуры, кароткай моцнай спіной, кампактным глыбокім корпусам, высокай пастаноўкай шыі і хваста. Галава невялікая (480–550 мм), з характэрным увагнутым («шчупачым» або «лебядзіным») профілем, шырокім ілбом, рэзка звужальнымся да пысы, буйнымі выпуклымі «аленьімі» вачыма, вялікімі рухомымі ноздрамі, невялікімі тонкімі вушамі (90–110 мм). Шыя доўгая (650–750 мм), высока пастаўленая, з «лебядзіным» выгінам. Канечнасці сухія з рэльефнымі сухажыллямі, кароткай пяццёй (180–210 мм), бабкамі 45–55 мм. Скура вельмі тонкая, эластычная. Поўсць тонкая, шаўкавістая, бліскучая, шчыльна прылеглая. Дапушчальныя масьці: гнядая, шэрая (усе адценні), рыжая (уключаючы залацістую), варонная. Недапушчальныя: чалы, пегі, крэмавыя, саўрасовыя, буланыя, багатыя белыя плямы на корпусе. Адрозніваецца ад базавага віду сухасцю, усходнім тыпам галавы, высокай пастаноўкай шыі і хваста, кароткай спіной, кампактным корпусам пры доўгай шыі. Ідэальныя прапорцыі: вышыня ў карку ≈ даўжыня корпуса, даўжыня галавы ≈ 1/3 вышыні ў карку, даўжыня шыі ≈ 1,5 даўжыні галавы, глыбіня грудзей 65–72 % вышыні ў карку. Дыскваліфікацыйныя недахопы: грубая цяжкая галава, прамая або гарбоносая галава без усходняга тыпу, нізкая пастаноўка шыі, доўгая слабая спіна, шаблісты скакальны сустаў, нізкая пастаноўка хваста, грубая скура і поўсць.