Карачаеўская конь — кампактная, моцная, горна-адаптаваная парода сярэдняга памеру з квадратным або злёгку расцягнутым фарматам (індэкс 98–102). Вышыня ў карку: кабылы 1480–1560 мм, жарабцы 1520–1600 мм. Жывая маса: кабылы 400–480 кг, жарабцы 450–530 кг. Касая даўжыня тулава 1480–1580 мм, абхоп грудзей 1800–1950 мм. Адрозніваецца сухой, лёгкай галавой усходняга тыпу з шырокім ілбом і злёгку выпуклым («барановым» або «арліным») профілем, мускулістай шыяй сярэдняй даўжыні з патыліцай і грэбнем у жарабцоў, кароткай трывалай спіной, шырокім мускулістым крупам, сухімі моцнымі канечнасцямі з трывалымі цёмнымі капытамі. Зімовая поўсць вельмі густая і доўгая (да 40–50 мм), летняя — кароткая, гладкая, бліскучая. Пераважныя масьці: варонная (дамінуючая), цёмна-гнядая, гнядая, караквая, шэрая (у т.л. у яблыках). Дапускаюцца невялікія белыя адзнакі; пегія і чубарыя афарбоўкі дыскваліфікуюцца. Ад базавай хатняй каня адрозніваецца больш кампактным целаскладам, меншым ростам, выключнай трываласцю капытоў і сухажылляў, густым зімнім покрывам і адаптацыяй да высакагор’я.