«Աղոթող մանտիս» արխետիպ
Մարդ-Աղոթող մանտիսը համադրում է հոգևոր խորությունը սառը հաշվարկվածության հետ։ Իմաստուն, բայց աղմկոտ, նա կարող է լինել բարի և միաժամանակ ստոր։ Գերիշխանությունն ու ագահությունը դրսևորվում են անձնական հարաբերություններում։ Նրա կյանքը հավասարակշռություն է աղոթքի դիրքի և հանկարծակի կանիբալիզմի միջև։
