«Բլոմհոֆֆի օձ» արխետիպ
Վահանագլուխը սովորեցրել է նրան լինել աննկատ ցանկացած միջավայրում։ Հավատարիմ և իմաստուն՝ նա հազվադեպ է ցույց տալիս ատամները։ Բայց երբ դավաճանում են՝ չարությունն ու խորամանկությունը դուրս են գալիս, իսկ մահը՝ զլոհ և լուռ, դառնում է նրա լուռ ուղեկիցը վրեժի պահին։



















