«Կոենագրիոն լունուլատում» արխետիպ
Նա թռչում է կյանքի վրայով հեշտությամբ և գեղեցկությամբ, բայց ցանկացած պահի պատրաստ է որսի վրա հարձակվել կայծակնային ագրեսիայով։ Փոփոխական՝ ինչպես ամառային եղանակը, նա համադրում է հին մարտիկի իմաստունությունն ու երեխայի զգայունությունը։ Առանց ջանքերի է գերիշխում, սակայն ներսում հաճախ զգում է սեփական աննշանությունը՝ թաքցնելով այն վառ, գրեթե էֆեմերային գեղեցկության հետևում։