არქეტიპი «კაფერული სკარაბეუსი»
ცხოვრებაში ის უძველეს ხოჭოსავითაა, რომელიც მტვრისა და სინათლის ბურთს აჩოქებს. სიკვდილი მისთვის არა დასასრული, არამედ ახლის წმინდა მასალაა. შრომისმოყვარე და მოუსვენარი, ის დაჟინებით ქმნის თავის მარადიულს, სიბრძნითა და სულიერი სიკაშკაშით ხელმძღვანელობით. სიჩუმეში დომინირებით ის რჩება მარადიულ მცველად დამალული მნიშვნელობების.
























